ย้อนกลับไปปี 2549

วันนี้เวลา 05.45 น.

พวกเรามายืนที่หน้าเตียงไม้ในบ้าน

กู น้องกู ไอ้บอสหลานกู ไปกราบเท้าของตา

พร้อม ๆ กับน้ำตาที่ไหลออกมาไม่ขาดสายของกูและทุกคน

กูมองดูตาที่น้ำตาไหล ตามองหน้าทุกคน ไม่มีคำพูดใด ๆ ออกมาได้

ตาไม่สามารถตอบโต้ใครได้อาการแบบนี้เกิดขึ้นเมื่อ 2 วันที่แล้ว

ตาหายใจถี่ หอบ เหมือนปลาที่กำลังจะขาดใจแล้วในที่สุด.....ตาก็จากไป

ยายกูเฝ้าตาและไม่นอนเกือบ 1 อาทิตย์ร้องไห้ปริ่มจะขาดใจ

ยายเขย่าตัวตาร่ำร้องว่าตาืิ้ทิ้งยายไป

ทุกคนร้องไห้ เพื่อนตา เพื่อนบ้าน ญาติ บรรยากาศไม่ต้องบรรยายมาก

วันนี้ครบรอบ 2 ปี  ที่ตาจากไป

กูไปใส่บาตรแต่เช้าเหมือนทุกวันในใจคิดถึงตามาก 2 ปีแล้วหรอนี่??

ตากูเป็นคนดุ แต่ใจดี ใครมารังแกลูกหลานไม่ได้ตาจะตามปกป้องถึงที่สุด

ทุกคนยังคิดถึงตานะจ๊ะไม่มีตาทุกอย่างวุ่นวายมาก

ยายพยามประคองทุกอย่างแต่เอรู้ว่ายายก็เหนื่อยที่ต้องดูแลธุรกิจคนเดียว

กูพยายามช่วยยายเท่าที่จะช่วยได้

ขอให้ตาอย่าห่วงอะไรเลยนะคะ 

หลับให้สบายและนิรันดร์

รักตามากค่ะ

( -_-")