อีกปีแล้วสินะ ที่เดือนแห่งความรักมาถึง ผู้คนมากมายต่างได้รับและมอบความรักให้แก่กัน แต่นั้นไม่ได้ทำให้ฉันเกิดความรู้สึกสุขใจเลยแม้แต่น้อย......
วันนี้กลับทำให้ฉันคนนี้ต้องนั่งร้องไห้ เพราะได้แต่คิดถึงเธอ และคิดถึงเธอทุกวีนาที.....
4 ปีแล้วนะที่เธอจากทุกคนไปโดยไม่ได้ร่ำลา รวมถึงฉันคนนี้ด้วย ไม่รู้ว่าตอนนี้เธออยู่ไหน... บนสวรรค์ หรือเกิดใหม่อยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้
แค่อยากให้เธอรับรู้ว่า"ฉันคิดถึงเธอเสมอ และจะคิดถึงตลอดไป"
ฉันยังคงมีเธอในหัวใจ
อยากจะเขียนว่าวันนี้ เรายังคงได้พบเจอ
แต่วันนี้เรื่องจริงก็คือเธอ ไม่รู้อยู่แห่งใด
ขีดตรงคำว่าซึ้ง เขียนคำๆหนึ่งว่าเดียวดาย
เขียนลงไปเขียนลงไป ว่าใจฉันคิดถึงเธอ
คิดถึงจริงๆ ยังคงคิดถึงเธอทุกนาที ถึงรู้ว่ามันไม่มีความหมาย
คิดถึงเธอให้พอต่อลมหายใจ พอให้ทน ให้มันพ้นไป ให้หายทรมาน
จดบันทึกสีเทา ว่าเราคงจะไม่พบเจอ
แต่วันนี้ฉันยังคิดถึงเธอ เหมือนๆเดิมอีกวัน
ผ่านไปวันพรุ่งนี้ ก็คงไม่ต่างอะไรกัน
เขียนคำเดิมทุกๆวัน ว่าใจฉันคิดถึงเธอ
จดบันทึกสีเทา ว่าเราคงจะไม่พบเจอ
แต่วันนี้ฉันยังคิดถึงเธอ เหมือนๆเดิมอีกวัน
ผ่านไปวันพรุ่งนี้ ก็คงไม่ต่างอะไรกัน
ความเหงาเดียวดาย ยังคอยกินใจไม่เลยผ่าน
ต้องเขียนคำเดิมทุกๆวัน ว่าใจฉันคิดถึงเธอคิดถึงเธอ
......แด่อ้อม.....
....ความทรงจำของหัวใจ.....